Tag Archives: સત્ય ઘટના…

સ્વચ્છતા અભિયાન…

18 Nov

હમણા હમણા સ્વચ્છતા અભિયાન, ટ્રાફિકના નિયમો બાબતે જાગુતી જેવા મુદ્દા બહુ પ્રકાશમાં આવ્યા છે…
–આનો મતતલ-
– પોલીસ કાયદાનુ પાલન નથી કરાવી શકતી?
– લોકોને કાયદાનુ પાલન કરવુ નથી ગમતુ?
-સ્વચ્છતા લોકોને ગમે છે પણ પોતેે ગંદગી કરવાનુ નથી છોડતા.
– પોલીસને લોકો ટ્રાફિકના નિયમો પાલન કરે તે કરતા પોતાના ખિસ્સા ભરવામાં વધારે રસ છે..(ઉદા. હેલમેટ ન પહેરો તો પોતાની જાતને જ નુકસાન થવાનુ છે છતાં આ બાબતે પોલીસ જાગુત છે અને તમને ડંડ કરી શકે છે પણ સ્કૂલ વાન, ઓટો રીક્ષા વગેરેમાં વગર પરમિશનને ઘણા બધા લોકોની જીવ(સ્કૂલ વાનઅને રીક્ષામાં તો બાળકો) સાથે જાનનુ જોખમ હોવા છતાં હપ્તો લઇને તેને છોડી મૂકે કે પકડે જ નહી..
– આપણે ઘર ચોખ્ખુ રાખીએ છીએ પણ ઘરનો કચરો બહાર રસ્તા ઉપર નાખી દઇએ અને પછી ત્યાંથી નીકળીએ ત્યારે તેના જ ફોટા પાડીને સોસિયલ નેટવર્કીંગ સાઇટોમાં શેર કરીએ…આહા… સરકાર કાંઇ કરતી નથી…..?
– ચાલુ વહાનમાંથી માવા, મસાલા ખાઇને બ્રશ કરીને કોગળા કરતા હોય તેવા મોટા મોટા કોગળા કરતા તો અનેક લોકોને જોયા છે…. આવા લોકો પાછળ આવતા લોકોનુ શુ થશે તે વિચારતા નથી..ગુટકા પ્રતિબંધ આવી ગયો પણ આવો પ્રતિબંધ તો સ્વયં જ લાવવો પડે….(પ્લિઝ જે કોઇ મિત્રને આવી ટેવ હોય તે એકાદ વાર પોતાની જાતને પાછળ આવતા લોકોની જગ્યાએ મુકી નો જોઇ લેવી, તમારા જ ઉપર જ થૂકના છાંટા ઉડી રહ્યા છે એવો વિચાર કરી જુઓ કેવુ લાગે છે..? પ્લિઝ આવુ ન કરતા યોગ્ય જગ્યાએ થુકવાનુ રાખો, ચાલુ બસે પેસાબ કે કુદરતી હાજત રોકી શકતા હો તો માવો ખાવાનુ કેમ નથી રોકી શકતા?)
– કદાચ ઘણી વખતે તમારે રોંગ સાઇડે જવાનુ પણ જરુર પડતી હોય તો કમસે કમ ધીમી રફતારથી અને સાચવીને જાઓ….(બને ત્યા સુધી ટાળવુ જોઇએ )
– પુરુષો રસ્તા વચ્ચે ગમે ત્યાં પેશાબ કરવા ઉભા રહી જાતા હોય છે… આવુ આપણુ બહેન દિકરો ન કરી શકે.. તેઓ યોગ્ય સ્થળે જ જાય છે, તો પુરુષો શા માટે યોગ્ય સ્થળે નથી જતા? આપણે ગમે ત્યાં ગંદકી કરીએ એ શું યોગ્ય છે?.. લાંબા ગાળે તેની વાંસ તો દરેકે સહન કરવાની આવે છે.-

— સ્વચ્છતા અભિયાનમાં શેરીનો કચરો કેનાલમાં નાખતા જોયા છે….

Advertisements

પરિક્ષામાં નાપાસ થવાનુ કારણ… સત્ય ઘટના…

12 Jun

અશોકભાઇના દિકરી નાપાસ થઇ… અને એનુ કારણ હુ બન્યો…

અશોકભાઇની દિકરી ધોરણ 12માં અભ્યાસ કરે, 1,2 અને 3 સેમિસ્ટરની એક્ઝામ આપી દીધી હતી, આ ત્રણ એક્ઝામના રીઝલ્ટ ઉપરથી દિકરી અને દીકરીના પપ્પા એટલે કે અશોકભાઇ એવા તારણ પર આવ્યા કે ઇન્ટરનેટ પર રીઝલ્ટ જોઇ લેવાથી નાપાસ થવાય છે, મને આ વાતની ખબર નહી, અને ચોથા સેમિસ્ટરનુ રીઝલ્ટ જાહેર થયુ, મારી પાસે નંબર નહોતો, મેં નંબર માગ્યે કે લાગો તમારુ રીઝલ્ટ જોઇ આપુ, પણ કોઇ અગમ્ય કારણસર મને નંબર ન આપ્યો, છતાં આપણે રહ્યા  થોડા કમ્પ્યૂટરના જાણકાર એટલે ખોખા ખોળા કરીને નામ ઉપરથી રીઝલ્ટ શોધી લીધુ., બહેન ફેઇલ થયેલા., પાછળથી તેઓને ખબર પડી કે મે નેટ ઉપર રીઝલ્ટ ચેક કરી લીધુ હતુ ત્યારે તેમણે મને મહેણુ માર્યુ કે અમે એટલે જ નેટ પર રીઝલ્ટ નથી જોતા અને નંબર નથી આપતા., નેટ પર રીઝલ્ટ જોવાથી મારી દિકરી ફેઇલ થાય છે….

12 સાઇન્સમાં અભ્યાસ કરી રહેલ દીકરી અને તેના પપ્પાના આ વિચારો છે…

હું અંદરથી દુઃખી થઇ ગયો. કાશ મે રીઝલ્ટ ચેક ન કર્યુ હોતતો સારુ હતુ કોઇકનુ ભવિષ્ય મારા લીધે બગડ્યુ……. તમે શુ કહો છો…? મે રીઝલ્ટ જોઇને ખોટુ કહ્યુ…. એક છોકરીનુ ભવિષ્ય મારા લીધે બગડ્યુ?

વૃધ્ધ વ્યક્તિની વ્યથા

12 Jun

વૃધ્ધ વ્યક્તિની વ્યથા

એક દિવસ હું અમદાવાદથી ધંધુકા ટ્રેનમાં જતો હતો, એક વૃધ્ધ વ્યક્તિ ફેરી કરવા નિક્ળ્યો, ટ્રેનમાં ખૂબ જ ભીડ હતી, પગ મુકવાની પણ જગ્યા નહોતી, તેવામાં તે દાદાએ જગ્યા કરવા માટે બુમ પાડી કે ભાઇ થોડી જગ્યા કરો ને ! તેવામાં એક દૂર ઉભેલા વ્યક્તિએ ક્હયુ કે આવાને આવા કેટલા ચડી આવે છે, વગર ટીકીટે લોકોને નડવા માટે આવી ચડે છે, આવી વ્યક્તિને ચાલુ ટ્રેને બહાર ફેકી દેવી જોઇએ, દાદા કાંઇ પણ બોલ્યા વગર પોતાનો ધંધો ચાલુ રાખ્યો, જ્યારે તેઓ ફ્રિ પડ્યા ત્યારે તે ભાઇ પાસે ગયા અને કહ્યુ, “ભાઇ તને અમે નડતર રુપ લાગીએ છીએ, અમારા દીકરાને પણ અમે નડતર રૃપ લાગ્યા અને ઘરની બહાર કાઢી મુક્યા અને હવે તમે ટ્રેનની બહાર કાઢી મૂકો, ધેર ઝૂપડામાં મારી વૃધ્ધ પત્નિ મારી રાહ જોતી હશે આજે જે કાંઇ 25-50 રુ. મળશે તે લઇને ઘેર જઇશ ત્યારે તે કાચુ પાકુ રાંધશે અને અમો ખાવા ભેગા થઇશું, આ ઉંમરે જાતે કમાઇને ખાઇએ તે પણ તમને નથી ગમતું અન રહી વાત વગર ટીકીટે મુસાફરી કરવાની તો ભાઇ મારી પાસે બોટાદ સુધી ની ટીકીટ તો છે જ. હુ કદી વગર ટીકીટે ટ્રેનમાં ચડતો નથી” લગ ભગ આ વાત પુરી થઈ અને ટીટી આવ્યો પેલા ભાઇ પાસે ટીકીટ માંગી પણ તે ભાઇ પાસે જ ટીકીટ નહોતી !!!!! લોકો દાદાની સામે અને પેલા ભાઇની સામે જોઇ જ રહ્યા….

આ પાલગને પાગલ કહેવાય?

12 Jun

હેલો દોસ્તો,

આજે તમને એક ગાંડી વ્યક્તિની વાત કરવી છે,

થોડા વર્ષો પહેલા હુ ભાવનગર જોબ માટે ગયો, હુ એકલો જ એક રુમ રાખીને વિદ્યાનગરમાં રહેતો હતો, દરરોજ સવારે ચા પીવા માટે એક ટી-પાર્લર કે જે નજીકમાં જ હતુ ત્યા જતો, એક સવારે હુ ચા પીવા ગયો, એટલામાં જ એક ગાંડી સ્ત્રી ચા પીવા માટે આવી, હાથમાં ફાટી ગયેલા કપડાનું પોટલું , વીખારયેલા વાળ, ધુળના થર જામી ગયેલું શરીર, … હું તેને જોતા જોતા ચા પી રહ્યો હતો. મારા મનમાં તેના પ્રત્યે દયાની લાગણી ઉત્પન્ન થઇ, મનમાં વિચાર કર્યો કે હું જ એના ચાના પૈસા આપી દઇશ, તે સ્ત્રીએ પોતાના પોટલામાંથી એક ગંદો કપ બહાર કાઢ્યો, ચા વાળાએ તેને ચા આપી, એટલામાં એક ભાઇએ ચા પી લીધા પછી પેલી સ્ત્રીના પણ ચા ના પૈસા કાપી લેવા માટે ઇશારાથી ચા વાળાને કહ્યું,

પરંતુ,,,, પેલી સ્ત્રી ચા પીતા પીતા નીચેથી ઉભી થઇ અને પેલા ભાઇના પૈસા પાછા આપવા ઇશારાથી ચા વાળાને કહ્યું, અને પોતાના પોટલામાંથી એક ગાભાની પોટલી કાઢી તેમાંથી છુટ્ટા પૈસા કાઢી ચા વાળાને આપ્યા….

મારા હાથમાં ચાનો કપ એમને એમ જ રહી ગયો. ત્યાર પછી ચા વાળા સાથેની વાતમાં જાણવા મળ્યું કે તે 5-7 વર્ષથી અહી રખડે છે તે ખરીખર ગાંડી છે, અને તેમ છતાંય ક્યારેય મફતમાં કોઇની પાસેથી ચા કે નાસ્તો લેતી નથી, તે પૈસા ક્યાંથી લાવે છે તે ખબર નહીં પરંતુ તેના જેટલી સ્વમાની મેં ડાહ્યા માણસોમાં પણ જોયા નથી….

હું વિચાર કરતો રહી ગયો, શું ખરેખર તે ગાંડી છે કે આપણે…….????

મોતની બીક (સત્ય ઘટના)

12 Jun

                         સંજય તેની પપ્પાની બાઇક ઉપર જઇ રહ્યો હતો. પપ્પા બાઇક ચલાવી રહ્યા હતા, અને સંજય પાછળ બેઠો હતો, આગળ ટ્રાફીક જામ હતો, પપ્પાએ ધીમે રહીને બાઇક સાઇડમાં થોડીક જગ્યા હતી ત્યાથી કાઢી, સંજયે જોયુ તો કોઇ એક્સીડન્ટ થયેલો હતો. કોઇ સાયકલ સવાર બસના પાછળના વિલમાં આવી ગયો હતો અને ત્યાને ત્યા જ પ્રાણ પંખીડુ ઉડી ગયુ હતું. ખોપરી ફાટી ગઇ હતી સફેદ ચાદર ઢાકી હતી પણ સફેદના બદલે તે ચાદર લાલ થઇ ગઇ હતી. સંજય ફફડી ગયો તેણે પહેલી વખત લાશ જોઇ હતી. અને તેની ઉંમર પણ ક્યા હતી ફક્ત 10 વર્ષ, તેની ધ્રુજારી તેના પપ્પાએ પણ અનુભવી, પપ્પાએ પૂછ્યુ કે શું થયું. તે બોલી પણ ન શક્યો ધ્રુજતો ધ્રુજતો બાઇક પાછળ બેસી રહ્યો… તેના મનમાં મોતની બીક પેસી ગઇ… વર્ષો વિતતા ગયા, કોઇ મરણ પ્રસંગમાં જવાનું થતું ત્યારે બૈરાઓના મરશીયા સાંભળીને સંજયના રોમે રોમ ઉભા થઇ જતા થર થર કાંપતો આંખોમાંથી અશ્રુઓનો ધોધ ટુટી પડતો. પછી ભલે મરનાર વ્યક્તિ સાથે તેને કોઇ સંબંધ ન હોય. મોતનો ડર તેના મનમાં ઘર કરી ગયો હતો….

                         સમય વિતતો ગયો. સંજયના લગ્ન થયા. પત્નિને આણું કર્યા વગર તેડી ન લવાય એવા સમાજના રીવાજે પત્નિથી સંજયને અલગ કરી દીધો. આણું લગભગ એકાદ વર્ષ પછી આવે ત્યાં સુધી તેની પત્નિ પિયરમાં રહેવાની હતી. પરંતુ ખબર નહીં કેમ સંજય કોઇ હિસાબે પત્નિથી અલગ થવા માંગતો ન હતો. તે બને તેટલો પત્નિ પાસે રહેવા માંગતો હતો અને આ માટે પત્નિના પિયર નજીક આવેલી એક કોલેજમાં તેણે એડમીશન લઇ લીધુ જેથી અભ્યાસના બહાને તે પત્નિને મળી શકે. સંજય પોતે પણ સમજી નહોતો શકતો કે તેને પોતાની પત્નિ સાથે આટલુ બધુ કેમ રહેવું ગમે છે… તેની પત્નિ પણ તેને ખૂબ જ પ્રેમ આપતી હતી… જ્યારે પણ સમય મળે ત્યારે સંજય પત્નિને મળવા ચાલ્યો જતો એકાદ બે દિવસ તેની સાથે રહેતો… આમને આમ એકાદ વર્ષ પુરુ થવા આવ્યું. રેશમાના(સંજની પત્નિ) આણાની તૈયારીઓ થવા લાગી. પરંતુ સમાજના રીવાજોએ વાર લગાડી દીધી. એવા જ એક સમયે સંજય કોલેજમાંથી સીધો રેશમાના ઘરે ગયો. કેમ જાણે કેમ આજે તેને રેશમાનું વર્તન અલગ લાગી રહ્યું હતું. રેશમાં સંજયને આગ્રહ કરી રહી હતી કે મને વગર આણું તેડે તું તારા ઘેર લઇ જા. મારે પિયરમાં નથી રહેવું. હુ અહીં મરી જઇશ… સંજય કે જે હંમેશા મોતથી બીતો હતો તે કેમ જાણે આજે રેશમાના આવા શબ્દો સાંભળીને મોતની જરાય બીક ન લાગી. રેશમાના શબ્દોથી તે ખબરનહી કે જરા પણ ડગ્યો નહી. અને કહ્યું કે હવે થોડા સમયમાં જ તારુ આણું કરવાનું જ છે પછી શા માટે સમાજમાં આબરુ બગાડીને મારી સાથે ચાલી નિકળવું છે. એમ કહીને તેણે રેશમાને સમજાવી અને બીજા દિવસે બી.એડનું એડમીશન ફોર્મ ભરવાનુ હોવાથી સંજય સુરત જવા નિકળી ગયો. ગમે તે કારણો હોય પણ તે દિવસે રેશમાં તેને ગાંધીનગર સુધી (પીયર માણસા હતુ) મુકવા આવી. સાથે હર્યા ફર્યા ખૂબ આનંદ કર્યો. અંતે રેશમાને જીપમાં બેસાડી સંજય ચાલી નિકળ્યો. જીપમાં જતી રેશમાને એવી નજરે જોઇ રહ્યો કે જાણે ફરી જોવા જ ન મળવાની હોય. બાય કહેતી રેશમાને હાથ હલાવીને બાય પણ ન કહી શક્યો. દિલ રેશમાં પાસે મુકી સંજય પોતાના વતનમા આવી ગયો. ત્યાંથી બીજા દિવસે સૂરત બી.એડનું ફોર્મ ભરી રાત્રે પરત આવ્યો. થોડી વારમાં તેના પપ્પા ઘરે આવ્યા. એટલી વારમાં કોઇ સમાચાર આવ્યા. પપ્પાને રડતા જોઇ સંજયના મનમાં ધ્રાસકો પડ્યો. થોડી વારે પપ્પાએ સ્વસ્થ થઇને સમાચાર આપ્યા કે રેશમા હવે આ દુનિયામાં નથી રહી… સંજયનું જાણે કે સર્વસ્વ લુંટાઇ ગયું. પરંતુ તેના આંખમાંથી એક આંસુ બહાર ન આવ્યું. મોતની બીક લાગતી હતી તે સંજય જાણે કે આજે કઠણ કાળજાનો થઇ ગયો… તેની આંખી જીંદગી જ લુંટાઇ ગઇ …. મનમાંથી મોતની બીક હંમેશા માટે નિકળી ગઇ . કારણ કે તેનો જીવ નિકળી ગયો હતો…. હા સંજય આજે પણ જીવે છે બીજા લગ્ન પણ કર્યા છે. બાળકો પણ છે પરંતુ તે જીવતો નથી કારણકે તે ત્યારે જ મરી ગયો હતો જ્યારે રેશમાના અવસાનના સમાચાર મળ્યા… હાલમાં તે તેની પિતા પતિ પુત્ર તરીકેની સેવા પૂરી કરી રહ્યો છે. પોતાના દુખનો અહેસાસ પણ થવા દેતો નથી… આ વાતને દસ વર્ષ વિતી ગયા. એક મિત્ર સાથે વાતો કરતા દીલ ભરાઇ આવતા આખી વાત બ્લોગ સ્વરૃપે રજુ થઇ ગઇ… (નામ બદલેલા છે.) થેક્સ માય ફ્રેન્ડ.. કે જેમના સાથેની વાતોએ મને દીલ ખોલીને લખવા મજબુર કર્યો…..( આ લેખ દુનિયા છોડી ગયેલી રેશમાને અર્પણ) Thank my best of the Friend……..Z……

હત્યારી માતા… સત્ય ઘટના.

12 Jun

સત્ય ઘટના..

આજે એક ડોશીમાં કાપડની ફેરી કરતા આવી ચડ્યા..
એમનો શેરીમાં એકાદ મહીનામાં એકાદ બે આટા આવી ચડતા…
સાથે કાંખમાં નાની છોકરી તેડેલી હોય પરંતુ આજે આ છોકરી સાથે નહોતા લાવ્યા…
છોકરી કેમ સાથે નથી લાવ્યા તેના જવાબ તેમના જ મુખે સાંભળીએ….
મારા છોકરાની વહુ ઘરમાં અણબનાવ બનતા ઘર છોડીને જતી રહી છે..
ત્રણ છોકરાઓને મુકીને.,
તેના બાપા એટલે કે મારો છોકરો તથા હુ બંને કાપડની ફેરી કરીને માંડમાંડ ઘર ચલાવીએ છીએ
છતાં ક્યારે અમે એને કામે નહોતી મોકલી એને તો ઘરમાંજ છોકરાઓને રાખવાના હતાં છતાં નાના મોટા જગડા કરીનો આખરે 15 દિવસ પહેલા
છોકરાઓને મુકીને જતી રહી., એ પછી એકવખત હુ સૌથી નાની છોકરી(6 માસ)ની લઇને ફેરી કરતી કરતી આવી હતી ત્યારે તમે તેને જોઇ હશે. થોડા દિવસ પહેલા તે બીમાર પડી
ડો. પાસે લઇ ગયા. ડો કહ્યુ કે તેને માતાના પ્રેમ તથા ધાવણની જરુર છે. હુ અને મારો દિકરો તે છોકરીને લઇને તેની મા પાસે ગયા અને બધી વાત કરી.
તેની મા એ કહ્યુ કે હું થોડી મારા મા-બાપને ઘરેથી આણામાં લાવી હતી તે હુ રાખુ… એ તો તમારુ પીંડ છે તે તમો રાખો… અમો ઘણુ કહ્યુ તને બનતી મદદ કરીશુ અને 1 વર્ષની થઇ જાય પછી અમો લઇ જઇશુ પરંતુ ધરાહાર.. ના રાખવાની ના પાડી દીધી… અને અને (આંસુઓની ધાર)
12 દિવસ પહેલા જ તે ગુજરી ગઇ. …..
એક વૃધ માતા પોતાના છોકરાની છોકરી માટે કષ્ઠવેઠીને ઉછેરવા તૈયાર હતી પરંતુ સગી માતાએ પોતાની બાળકીને તરછોડી દીધી…
મારા મતે તો તે છોકરીની માતા ખરેખર હત્યારી કહેવાય…
—–
મિત્રો, પોતાની સગી મા પણ જ્યારે પોતના બાળકને છોડી દે ત્યારે એક વૃધ્ધ માતાનો જીવ બળે છે…પણ જનેતા ?
મારી આંખોમાં પણ આંસુ આવી ગયા….
મિત્રો ઘરે આવતા ભીખારીકે ફેરીયાઓને હડધૂત ન કરશો… હા કાંઇ ન લેવુ હોય તો પ્રેમથી વિદાય કરો… (પણ સાથે સાથે ગઠીયા લોકોથી ચેતતા રહેવુ પણ જરુરી છે) ન જાણે તેમના હ્રદયમાં પણ ક્યાં વેદના સંતાયેલી હોય…
અભીવ્યક્તી

રૅશનલ વાચનયાત્રા (એક જ ‘ઈ અને ઉ’ માં..)

FunNgyan.com

ઈન્ટરનેટના ખૂણેખાંચરે ખાંખાખોળા - વિનય ખત્રીનો બ્લૉગ

DUMASIA

Expressing my way...

મનરંગી

આખરે આપણું મન જ આપણાં કૈંક હોવાનો પ્રમાણભૂત પુરાવો છે ને..

વાંચનયાત્રા

મારું વાંચન

Hiral's Blog

Just another WordPress.com weblog

ચંદ્ર પુકાર

ચંદ્રવદન મિસ્ત્રીનાં હ્રદય ભાવો

ushapatel

Just another WordPress.com site

અસર

તડકાની છાંયાની અલકમલકની માયાની

અલ્પ...લીંબડીવાળા

ઇશ્વર વિશેની વ્યાખ્યાઃ જે વ્યક્તિ પ્રમાણિકતા પુર્વક અને ખંત થી પોતાનુ કામ કરે એ મારો ઇશ્વર

મારી જીંદગી ની ચેતના

મારી પાસે કશું નથી પણ ઘણું બઘુ છે.

વિચારનો પ્રચાર

"મહત્વાકાંક્ષા વિનાનો માણસ મૃત સમાન છે."

ઇન્ટરનેટ પર વેપાર...ગુજરાતીમાં

આપણો ધંધો...આપણી ભાષામાં !

ઉદ્યોગમિત્ર

ઉદ્યોગ સાહસિક મિત્રોનો બ્લોગ.......

nirav says

A Journey through Books & Movies . . !

વિવિધ રંગો

પ્રીતિ નો બ્લોગ

"Life" My View

મેં મારી જીંદગીમાં જોયેલુ, જાણેલુ, માણેલુ, વિચારેલુ બધું જ...

%d bloggers like this: